Książki roku 2016


Przejrzałam blog, przejrzałam półki i tak oto wybrałam 10 najlepszych książek przeczytanych w 2016 roku. Podkreślam, że nie są to książki wydane w 2016, a przeczytane. No, to skoro to jasne, to… jedziemy!

Bez długów w nowy rok: Ogłoszenia parafialne


  
#PolskaGrozaDlaWOŚP

Koniec roku to dobry moment na wszelkie fajne inicjatywy. A najważniejszą ze wszystkich jest oczywiście druga już edycja akcji #PolskaGrozaDlaWośp. Poprzedni Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy WOŚP był dla polskiej grozy pierwszym, ale nie ostatnim. W ramach akcji #PolskaGrozaDlaWOŚP udało nam się uzbierać 1753 zł!!!! Akcja polegała na zbiórce książek polskich autorów literatury grozy i wystawieniu ich na aukcjach Allegro. Zaangażowało się 17 pisarzy oraz wydawnictwa i osoby prywatne.
Całą akcję możecie sobie prześledzić za pośrednictwem strony wydarzenia: https://www.facebook.com/events/154293771594609/?active_tab=discussion. A w tym roku? Strona działa prężnie, a z aukcjami ruszamy lada dzień. Zapraszam do przejrzenia fanpage i obserwowania naszych działań: https://www.facebook.com/polskagrozadlawosp/?ref=bookmarks
Inne fajne rzeczy

Konkurs z "Alvethorem"!
Jako że wielkimi krokami zbliża się premiera drugiego tomu cyklu Magdaleny Kałużyńskiej, zapraszamy na krwawy konkurs z powieścią "Alvethor. Białe miejsce".
Zaprezentujcie pełną grozy fotografię lub grafikę własnego autorstwa, stawiając na komediowy ton, i dodajcie do niej stosowny, wprowadzający w klimat, krótki opis :)
Do rozdania są trzy komplety kalendarzy na rok 2017 wraz z książką Magdaleny Kałużyńskiej.
Konkurs potrwa do północy 1 stycznia :)




Nadchodzi szósta edycja plebiscytu ZŁOTY KOŚCIEJ. Tradycyjnie najlepszych wyłonią odwiedzający Kostnicę.
Wydawcy i autorzy mogą zgłaszać swoich kandydatów w każdej kategorii do 18 stycznia 2017 roku. W każdej kategorii należy zgłosić jedna pozycję – oczywiście taką wydaną w 2016 r.
Zgłoszenia należy przesyłać na adres kostnica1@kostnica.com.pl W TYTULE MAILA PODAJĄC „ ZŁOTY KOŚCIEJ 2016”
Nominacje, które zdobędą najwięcej głosów zostaną wyróżnione tytułem ZŁOTY KOŚCIEJ 2016 i oczywiście jak co roku stosownym certyfikatem (tym razem statuetką) – potwierdzającym przyznanie tytułu.

OSTATNI DZIEŃ PARY 2
31 grudnia ukaże się drugi tom „Ostatniego dnia pary”, antologii fantastycznych opowiadań w konwencji steampunkowej i postapokaliptycznej. To zbiór 17 zwycięskich opowiadań konkursu organizowanego przez fundację Historia Vita oraz 19 tekstów najciekawszych twórców współczesnej polskiej fantastyki, w tym Marcina Podlewskiego, Rafała Dębskiego, Sebastiana Uznańskiego, Marcina Przybyłka i Michała Cholewy. Bogato ilustrowany zbiór będzie dostępny za darmo w formatach elektronicznych na stronie http://www.historiavita.pl/ostatni-dzien-pary

Po bieżące informacje zapraszamy na fanpage: https://www.facebook.com/OstatniDzienPary/



Fajne rzeczy? 


Bez długów w nowy rok



Zbliża się nieuchronnie. Wielkimi krokami. Susami wręcz. Centymetr po centymetrze… Nadchodzi koniec wolnego miejsca na półkach!
A myśleliście, że powielę banał o nowym roku? 😁 Nie! Wolałam postawić na suchar kończący stary. I na małe podsumowanko, bo nazbierało się co niemiara, a zegarek tyka…

[w kilku słowach] Malowidło, Grzegorz Gajek

"W historii każdej rodziny znajdzie się jakiś mroczny epizod (...). Nie mówimy o tym, bo wolimy wierzyć, że zło dotyczy tylko innych. Ale zło jest wszędzie. Nikt z nas nie jest bezpieczny"

Seria [ze słownikiem]


W dzisiejszych czasach niemal każdy zna angielski, a przynajmniej w stopniu komunikatywnym. Coś na zasadzie „Kali zjeść, Kali ukraść krowa” – znajomość języka fluktuuje w społeczeństwie, jedni znają go lepiej, inni mniej, jeszcze inni wcale, ale dość powiedzieć jedno: bez angielskiego ani rusz. Za granicę chociażby. 

Przerwa


Wiem, wiem, nie ma mnie tu już trochę. Ale wrócę. Proszę jeszcze o troszkę cierpliwości...
Książki się czytają. Kupa dobrych kryminałów czeka na opisanie. Jak tylko się życiowo ogarnę, to będziecie mieli o czym czytać :) 
Póki co - stay tuned. Dzięki za maile i za pytania "co jest?!?". Jest okej. Ale jestem zarobiona :) 
Cmok, smok. Zaraz wracam.

Hipnotyzer, Lars Kepler



"Neurofizjologicznie rzecz biorąc (...) mózg w stanie hipnotycznym funkcjonuje w szczególny sposób. Części mózgu, których rzadko używamy, nagle się aktywują. Zahipnotyzowany jest bardzo rozluźniony, wygląda prawie, jakby spał, ale jeśli zrobimy mu EEG, to zobaczymy aktywność mózgu osoby rozbudzonej i skoncentrowanej"

Kolekcjoner skór, Jeffery Deaver

"Rozumiał manię Kolekcjonera Kości, ale szczerze mówiąc, nie rozumiał jego fascynacji kośćmi. Skóra mówi o ludzkim ciele zdecydowanie więcej. Jest naprawdę istotna (...) Wśród powłok chroniących ciało skóra jest najbardziej rozwiniętym narządem, znacznie bardziej niż kopyta, paznokcie, łuski, pióra i sprytne, obrzydliwe szkielety zewnętrzne stawonogów. U ssaków skóra jest największym organem"

Zimne ognie, Simon Beckett


„Szła wolnym krokiem pochłonięta myślami o katastrofie, której cudem uniknęła. Jeżeli postanowi urodzić dziecko, mówiła sobie w duchu, to na pewno z lepszym ojcem, nawet jeśli będzie nieobecny. Może i dawcy nasienia są anonimowi, ale zamierzała dopilnować, żeby nie trafić na kolejnego Paula. Jeden taki błąd wystarczy. Tym razem będzie ostrożniejsza”       

Bez znieczulenia, Juliusz Wojciechowicz

"Czasy poczytności opasłych potworów spod ręki Stephena Kinga minęły wraz z nim samym. Czas się pogodzić z tym faktem, jak i z tym, że mamy schyłek lat dwudziestych i niedługo wkroczymy w trzecią dekadę. To i tak cud, że ludzie jeszcze czytają"

Rytuał, Mo Hayder

„Zawsze uważał, że rozumie najbardziej chore rzeczy, które ludzie sobie robią na tym świecie. Myślał, że wie, do jakiego zła ludzie mogą się posunąć. Ale teraz widzi, jaki był tępy. Teraz widzi, że poza tym jest cały świat, świat, o którym nie miał pojęcia, świat potworności i rozpaczy tak czarnej, że wcześniej nigdy nawet jej sobie nie wyobrażał"

Sprawa Ziętary, Krzysztof M. Kaźmierczak, Piotr Talaga

"Ta  książka dotyczy człowieka, który wierzył, że swoją dziennikarską pracą służy publicznemu dobru; który nie zrezygnował z podjętego tematu, mimo prób przekupstwa, zastraszania i pobicia; który był przekonany, że w demokratycznym kraju nie morduje się dziennikarzy, i którego zabito w 1992 roku, a jego tragiczny los został zlekceważony przez państwo i instytucje powołane do tego, by stać na straży prawa"

Grób w górach, Hans Rosenfeldt, Michael Hjorth

 
„To dziwna rzecz, śmierć, myślał. Człowiek jest przekonany, że powinien się jej bać, ale ona pojawiała się razem z wiedzą o tym, jak rzeczy wyglądały naprawdę”

Krótka instrukcja obsługi psa. Zemsta - zbiórka


„Krótka instrukcja obsługi psa: Zemsta” – ruszyła niezwykła akcja zbiórki na wydanie dodatku do powieści kryminalnej. Specjalna nagroda tylko do północy 12 lipca!

Bestseller, Joanna Opiat-Bojarska

"Powiedziałabym, że udział w show dał mi możliwość... nie, udział w show mógłby zainspirować twórcę kryminałów do stworzenia całkiem zagmatwanej fabuły"

Sanato, Marcin Szczygielski

"Tutaj jest tak okropnie nudno - wzdycha z rozpaczą w głosie. - Nie dzieje się nic romantycznego. Tylko to leżenie, jedzenie i umieranie, umieranie, jedzenie i leżenie. Bez końca. Chciałabym, aby wreszcie coś się wydarzyło!"

Wilk, Mo Hayder

Matilda Anchor-Ferrers uważa, że dom jest nawiedzony. Ale nie - jak się powszechnie sądzi - przez ducha zmarłej osoby, ale przez zbiorowe wspomnienie zdarzenia, do którego doszło piętnaście lat temu, kiedy Kiran miał szesnaście, a Lucia zaledwie piętnaście lat. To był punkt zwrotny w ich życiu. Wypadek, który nieodwracalnie wszystko odmienił. A zdarzył się w letni dzień, całkiem podobny do dzisiejszego. I to w lesie identycznym z tym.

Świadek, Lars Kepler

„Miejsca zbrodni i miejsca znalezisk są jak lustra, w których odbija się obraz sprawcy. Okruchy motywu znajdują się we wzorze krwi na tapetach i podłodze, wśród przewróconych mebli, śladów butów i w pozycji ciał (..) Sprawca zawsze przydziela ofierze i miejscu specyficzne funkcje. Ofiara odgrywa jakąś rolę w wewnętrznym dramacie sprawcy, a miejsce zabójstwa można postrzegać jako scenę ze scenografią i rekwizytami” 

Chciwość, Marta Guzowska

„Chciwość jest rzeczą wstrętną i grzeszną. To powiedział Platon, wiedziałaś?”

Milczenie lodu, Ragnar Jonasson

"Sowa Ugla siedziała na pniu.
Kto następny? 
Raz, dwa, trzy,
to jesteś ty"

Mężczyzna na dnie, Iva Procházková

"Skończyć na dnie jeziora to niewątpliwie nieszczęście. Nie tylko dla Osvalda Zapletala i jego bliskich, lecz prawdopodobnie także dla zabójcy. Być może czuje teraz ulgę lub satysfakcję, ale raczej na pewno nie szczęście. Marian widział już w życiu niezliczone formy brutalnego zadania śmierci, ale nigdy nie widział szczęśliwego zabójcy"

Poza cywilizacją, Ed Stafford

„Miałem bazę na plaży z najpiękniejszym widokiem na świecie – musiałem tylko oddychać i mieć otwarte oczy – a mimo to przedzierałem się przez gęstą dżunglę w poszukiwaniu lepszego widoku. Przyszło mi do głowy, że może jestem uzależniony od walki”

Cienie w mroku, Michelle Paver

Echo. Echo przeszłości. Kiedyś o tym czytałem: nazywa się to „pamięcią miejsca”, pojęcie znano już w czasach wiktoriańskich. Coś niezwykle gwałtownego albo naładowanego emocjami na stałe wtapia się w miejsce, gdzie nastąpiło – być może wpływając na atmosferę, jak fale radiowe, albo zmieniając materię, czyli na przykład utrwalając w skałach to, co się działo w pobliżu. Później, gdy pojawi się osoba o właściwej wrażliwości, miejsce odtwarza dawne zdarzenia albo ich fragmenty. Trzeba tylko umieć się dostroić, a kto nadaje się do tego lepiej niż radiooperator? Cha, cha.

Ebola, David Quammen


„Trudno się bada ebolę (…) ze względu na charakter wirusa. Uderza rzadko, infekcja szybko się rozwija, zabija lub ustępuje w ciągu kilku dni, dotyka od dziesiątek po setki ludzi w czasie każdego z wybuchów, a ofiary żyją zazwyczaj na oddalonych obszarach (…) Wtedy wybuch lokalnie wygada albo zostaje skutecznie zahamowany z pomocą interwencji z zewnątrz. Wirus znika niczym banda żyjących w dżungli partyzantów” 

Magiczne lata, Robert McCammon

"Przenikał wzrokiem kosmiczny porządek rzeczy i wiedział, że życie nie tli się jedynie w ciele i krwi, ale także w przedmiotach, którym ufamy, a które odwdzięczają się nam wierną służbą i dostarczają radosnych wspomnień - przedmiotach takich, jak wygodna, wysłużona para butów, niezawodny samochód, pióro, które nigdy się nie zacina, albo rower, który woził cię przez wiele mil"

Czego najbardziej żałują umierający, Bronnie Ware

"We współczesnym zachodnim świecie człowiek nie ma styczności z umierającymi. W innych kulturach ludzka śmierć to część codziennego życia. My usunęliśmy ją w cień, jakbyśmy chcieli zaprzeczyć jej istnieniu. A to sprawia, że zarówno umierający, jak i ich krewni i przyjaciele są zupełnie nieprzygotowani na nieuniknione. Wszyscy kiedyś umrzemy. Ale zamiast się pogodzić ze śmiercią, staramy się ją ukrywać"

Pora chudych myszy, Wojciech Bauer

„Mysz przycupnęła przy kołnierzu koszuli, badając ostrożnie nosem szyję i podbródek. Co miało na celu to badanie – nie potrafił się domyślić”

Gdy ucichnie muzyka, Mick Wall

„Nie byli pierwszą grupą, która z rocka uczyniła sztukę, lecz mieli się stać najbardziej autentycznym i popularnym przedstawicielem tego nurtu w muzyce popularnej”

Ślepy trop, Jorn Lier Horst

"Znalezisko potwierdzało obraz sprawy, którego kontury zdążył nakreślić w myślach w ciągu tego dnia. Zniknięcie Jensa Hummela niewątpliwie wiązało się z działalnością kryminalną, w którą był wplątany"

Zombie.pl, Robert Cichowlas, Łukasz Radecki

"To ostateczny znak od Boga - powiedział szeptem, doskonale słyszalnym mimo pomruków setek zombie na zewnątrz. - Nasz świat się skończył"

Plagiat, Maurycy Nowakowski


„Jest wielu zawistnych ludzi, którzy nie potrafią doceniać i wspierać. Zazdrość jest zbyt silna”

Podmiejskim do Indian, Piotr Grzegorz Michalik


"Meksyk się mieni. Każdy zakątek ofiarowuje inne życie, innych przyjaciół, inny krajobraz. Za każdym z miejsc, w którym na jakiś czas zapuszczam korzenie, tęsknię inaczej"

Forrest Gump, Winston Groom

„Ruszyłem ramionami i kiwłem głową, ale coś tam szybko się mnie przejaśnia. Jestem tylko biedny idiot, ale muszę się teraz zatroszczyć o całą ludzkość” 

Ostatnia noc w Tremore Beach, Mikel Santiago

„Proszę się uspokoić. Jesteśmy w Donegal, panie Harper. Tutaj nie zamyka się drzwi na klucz”

Sokół, Dominik W. Rettinger


„Każdy człowiek staje czasem przed wyborem: być sobą czy zgiąć kark i udawać, że się egzystuje”

Taki wstyd, Joanna Jagiełło

„Miasta pamiętają. Domy są pełne historii, a ulicami nadal przechodzą wszyscy ci ludzie, którzy kiedyś nimi szli. Port pamięta każdą łódź, która do niego zawinęła. A ta droga na plażę każde odciśnięcie sandała, klapka, każdy ślad psiej łapy. To dlatego w niektórych miejscach czujesz się nieswojo. Jakby coś wisiało w powietrzu. To pamięć. Drewna, kamienia, piasku. Emocje wbijają się w ściany, drzwi, bruk, pozostają niezmywalne, jak plamy tłuszczu”